Reformacja
Polecamy: kursy wizażu
Odczuwany w XV wieku renesansowy przełom szczególnie widoczny był w Kościele. Wielkim reformatorom zależało szczególnie na zbawieniu duszy, co wyrażało się w ostrym sprzeciwie nadużywania urzędów w Kościele. Wiara nabrała aspektu osobistego uważana, że grzechy nie powinny być odpuszczone za pieniądze, pierwotne posłanie Pisma Świętego zostało poddane oczyszczeniu. Wystąpienie Marcina Lutra wywołało szeroki ruch reformacyjny. Luter bronił i rozszerzał swoje tezy. Spalił też papieską bullę, czym przypieczętował zerwanie stosunków z Rzymem. Zredukował sakramenty kościelne do dwóch, chrztu i uczty pańskiej. Przejawiał również głęboką ufność w łaskę Boga. Jego częste i porywające mowy wzywały do czynnej reformy kościoła. Sukcesy reformacji zapoczątkowały ruch wewnątrzkościelny zwany kontrreformacją. Punktem wyjścia był sobór trydencki, który zlikwidował szereg nadużyć i nadał Kościołowi jego pierwotną postać. Na nowo zostały zdefiniowane: sakramenty święte, zakony, celibat kapłanów i misje. Kościelne duszpasterstwo zyskało reguły obowiązujące do dziś. Motorem kontrreformacji był zakon jezuitów, któremu powierzono obowiązek dbania o katolickie zasady.